พิพิธภัณฑ์เมืองหลวงพระบาง
เป็นอาคารสีขาวที่เรียบง่าย ตั้งอยู่บนถนนที่เลียบขนานไปกับลำน้ำโขง เดิมเป็นพระราชวังของเจ้ามหาชีวิตลาวสร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2447-2452 ในสมัยเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์ ภายในมีตกแต่งด้วยศิลปะแบบล้านช้าง ผสมผสานกับศิลปะแบบตะวันตกอย่างกลมกลืน ตรงประตูทางเข้ามีหน้าบันยื่นออกมาเป็นรูปช้างสามเศียร อันเป็นสัญลักษณ์ของราชอาณาจักรลาวในระบอบเก่า ภายในพิพิธภัณฑ์จะเป็นที่ประดิษฐานของพระบาง ซึ่งเป็นพระคู่บ้านคู่เมืองตามประวัติพระเจ้าฟ้างุ้มซึ่งเป็นกษัตริย์พระองค์แรก ที่ได้รวบรวมบ้านเมืองชุมชนริมฝั่งแม่น้ำโขงฝั่งตะวันออก ให้เป็นอาณาจักรเดียวกัน (อาณาจักรลานช้าง) ได้รับเอาพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์จากราชสำนักเขมรมาเผยแพร่ในหลวงพระบาง ทั้งนี้ เพราะท่านเป็นราชบุตรเขยของกษัตริย์กรุงอินทะปัด แคว้นกัมพูชา พระองค์ได้ทูลขอพระบางมาประดิษฐาน ยังกรุงลานช้าง เพื่อเป็นที่เคารพสักการะแก่คนทั่วไป ศาสนาพุทธจึงเจริญรุ่งเรืองในอาณาจักรล้านช้าง ตั้งแต่รัชสมัยของพระองค์ พระบางเป็นพระพุทธรูปปางห้ามสมุทร ประทับยืน พระหัตถ์สองข้างยกขึ้น สำหรับห้องต่าง ๆ ในพิพิธภัณฑ์จะประกอบด้วยอาทิ ห้องโถง ซึ่งตั้งอยู่เป็นห้องแรกทางด้านขวามือ เป็นห้องรับรองแขกบ้านแขกเมืองของพระเจ้าแผ่นดิน ซึ่งดูเรียบง่าย มีภาพจิตรกรรมฝาผนังฝีมือจิตรกรชาวฝรั่งเศส ซึ่งเป็นภาพแสดงสถานที่สำคัญ ๆของเมืองหลวงพระบาง ไม่ว่าจะเป็นภาพตลาด สะพานเก่า วัดใหม่ วัดเชียงทอง และภาพวิถีชีวิตของคนในเมือง